Γιατί, όταν η κοινωνία αφήνει κενό το πεδίο των προτύπων, δεν εξαφανίζει την ανάγκη για πρότυπα.

Απλώς παραδίδει αυτή την ανάγκη στους χειρότερους διαθέσιμους εμπόρους της.

Ο νέος νόμος του Υπουργείου Πολιτισμού.

Ένα ματωμένο ιστορικό νήμα έως την τραγωδία της διχοτόμησης

Όταν ο σκηνοθέτης πιστεύει ότι είναι μεγαλύτερος από το έργο.

Τώρα που το Mundial 2026 φτάνει στο τέλος του, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να αφήσουμε για λίγο στην άκρη τα γκολ, τα συστήματα και τις προβλέψεις και να μιλήσουμε για κάτι βαθύτερο: για το παιχνίδι.

Δοκίμιο

Η οικονομία του ενοικίου. Η AI ίσως αποτελεί την πιο χαρακτηριστική έκφραση μιας ευρύτερης οικονομικής μετάβασης.

Πώς ένας σεισμός ξύπνησε δύο αιώνες μνήμης, βίας και χαμένων ονείρων στη Λατινική Αμερική.

Η πιο άμεση πολιτική επαφή με την κοινωνία

Μιλήσαμε με το Χρήστο Σωτηρακόπουλο για τις ιστορίες πίσω από τα τρόπαια.
Γιατί πίσω από τα τρόπαια υπάρχουν άνθρωποι

Από τη Γλυπτοθήκη του Μονάχου έως τα μεγάλα μουσεία της Ευρώπης, η συζήτηση για την πολιτιστική κληρονομιά, τη μνήμη και το δικαίωμα κατοχής του παρελθόντος.

Από το Σάζαν μέχρι την Καλαμάτα: ανάπτυξη, υπεραξία και κοινό αγαθό.

Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της, η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση προσπαθούσε να μάθει να περπατάει αντιγράφοντας την Αμερική.

Ένας κόσμος συνεχούς πληροφοριακής υπερφόρτωσης αλλά βαθιάς υπαρξιακής μοναξιάς.

«Τα παιδιά είναι το μέλλον». Καλά τα λέμε. Τι κάνουμε, όμως, προκειμένου τα παιδιά να μετέχουν στη διαμόρφωση ενός καλύτερου αύριο, να έχουν όλα τις ίδιες ευκαιρίες;

Καθώς ο κόσμος μετακινείται προς μια εποχή αβεβαιότητας, πολέμων και αλγοριθμικής κουλτούρας, οι Κάννες επιστρέφουν με δημιουργούς, σιωπές και πολιτικό σινεμά.

Για δεκαετίες η Eurovision παρουσιαζόταν ως το πιο ανάλαφρο τηλεοπτικό υπερθέαμα της Ευρώπης: μια γιορτή ποπ αισθητικής, camp υπερβολής, σημαιών, fandoms και τηλεοπτικής νοσταλγίας. Όμως

Μετά το χειροκρότημα, στα παρασκήνια του Απόλλωνα στον Πύργο

Το θέμα είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες η βία δεν παρουσιάζεται απλώς.

Σκηνοθετείται.

Ο γκάνγκστερ δεν είναι πια απειλή. Είναι icon.

Ο ναρκέμπορος δεν είναι εγκληματίας. Είναι σημαντικός “παίκτης” σε δίκτυα εξουσίας και ροής άφθονου χρήματος, που συμμετέχει σε deals υψηλού επιπέδου.

Ο διακινητής σάρκας δεν είναι σκοτάδι. Είναι lifestyle.

Στα εργοστάσια πούρων της Αβάνας, ήδη από τον 19ο αιώνα — γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1860 — υπήρχε μια φιγούρα που δύσκολα εντάσσεται στις κλασικές κατηγορίες εργασίας. Ο lector. Ο αναγνώστης.