Πόσο μπορούν να διευρυνθούν οι κατηγορίες της «απειλής» για τη δημόσια τάξη πριν αρχίσουν να καταπίνουν την ίδια την πολιτική σύγκρουση και τα κοινωνικά αιτήματα που μια δημοκρατία οφείλει να αντέχει;

Στις 21 Σεπτεμβρίου, καθηγητές στο λύκειο Saint-Exupéry του Créteil, στα ανατολικά προάστια του Παρισιού, κατέβηκαν σε απεργία καταγγέλλοντας ελλείψεις προσωπικού. Την επόμενη ημέρα περίπου 200 μαθητές αποφάσισαν να μπλοκάρουν το σχολείο τους σε συμπαράσταση στους εκπαιδευτικούς.

Στο Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι (1890–1891), ο Όσκαρ Ουάιλντ παίρνει το παλιό φαουστικό όνειρο της υπέρβασης των ανθρώπινων ορίων και του προσθέτει μια σχεδόν σατανική λεπτομέρεια.

Τι συμβαίνει όταν οι ισχυρότεροι άνθρωποι του κόσμου παύουν να πιστεύουν ότι υπάρχει μέλλον για όλους;

Η Δύση καταναλώνει πλέον την Αποκάλυψη ως σοβαρό, τεκμηριωμένο scenario product Φόβου που φοράει γραβάτα και κρατάει φάκελο με διαβαθμισμένα έγγραφα.

Γιατί, όταν η κοινωνία αφήνει κενό το πεδίο των προτύπων, δεν εξαφανίζει την ανάγκη για πρότυπα.

Απλώς παραδίδει αυτή την ανάγκη στους χειρότερους διαθέσιμους εμπόρους της.

Ένα ματωμένο ιστορικό νήμα έως την τραγωδία της διχοτόμησης

Τώρα που το Mundial 2026 φτάνει στο τέλος του, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να αφήσουμε για λίγο στην άκρη τα γκολ, τα συστήματα και τις προβλέψεις και να μιλήσουμε για κάτι βαθύτερο: για το παιχνίδι.

Η πιο άμεση πολιτική επαφή με την κοινωνία

Από το Σάζαν μέχρι την Καλαμάτα: ανάπτυξη, υπεραξία και κοινό αγαθό.

Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας της, η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση προσπαθούσε να μάθει να περπατάει αντιγράφοντας την Αμερική.

«Τα παιδιά είναι το μέλλον». Καλά τα λέμε. Τι κάνουμε, όμως, προκειμένου τα παιδιά να μετέχουν στη διαμόρφωση ενός καλύτερου αύριο, να έχουν όλα τις ίδιες ευκαιρίες;

Το θέμα είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες η βία δεν παρουσιάζεται απλώς.

Σκηνοθετείται.

Ο γκάνγκστερ δεν είναι πια απειλή. Είναι icon.

Ο ναρκέμπορος δεν είναι εγκληματίας. Είναι σημαντικός “παίκτης” σε δίκτυα εξουσίας και ροής άφθονου χρήματος, που συμμετέχει σε deals υψηλού επιπέδου.

Ο διακινητής σάρκας δεν είναι σκοτάδι. Είναι lifestyle.

Ο Fyodor Dostoevsky πέρασε μια ζωή παλεύοντας με ένα πράγμα: όχι με τον Θεό — αλλά με το τι σημαίνει να υπάρχεις μπροστά Του.

Πριν γίνει δόγμα, πριν γίνει Εκκλησία, πριν γίνει εξουσία, υπήρξε μια Διδασκαλία που, για τα δεδομένα κάθε εποχής, μοιάζει ανατρεπτική.

Κάποιοι περνούν αθόρυβα, αφήνοντας πίσω τους μια τυπική απουσία.
Και κάποιοι άλλοι αφήνουν ένα κενό που απλώνεται στην πόλη.

Η 25η Μαρτίου δεν είναι μόνο τιμητική ανάμνηση νίκης. Είναι και υπενθύμιση ευθύνης.
-Η ελευθερία δεν είναι τρόπαιο για το ράφι της ιστορίας.

Η άνοιξη δεν είναι απλώς μια εποχική αλλαγή. Είναι μια βαθιά μεταβατική περίοδος που επηρεάζει τη φύση, το σώμα και τον ανθρώπινο ψυχισμό.

Μια ιστορική δικαστική απόφαση που κλείνει έναν κύκλο βίας Η απόφαση αφορά συνολικά 42 κατηγορουμένους και συνδέεται με σειρά βίαιων επιθέσεων που σημάδεψαν την ελληνική

Πολιτική ισχύς, αφηγήματα αθωότητας και η βιοπολιτική φαντασίωση των ελίτ Ανάλυση Πηγές: Πηγή: juancole.com/ New York Times, The Guardian, Vanity Fair. Ο Εχούντ Μπαράκ, πρώην πρωθυπουργός

Στην κουλτούρα της διαρκούς διαθεσιμότητας και του 24/7, όπου η αξία μετριέται σε δείκτες και ειδοποιήσεις, το να επιλέξεις τη μη-διαθεσιμότητα μπορεί να μοιάζει με ριψοκίνδυνη πράξη.

Οι Απόκριες είναι ακριβώς αυτό: μια επιτρεπτή ρωγμή, ένα άνοιγμα στο υπόγειο του χαρακτήρα, μια στιγμή όπου ο άνθρωπος μπορεί να γίνει “άλλος”

Η πολιτική σκηνή του 2026 θυμίζει έναν διάδρομο αναμονής. Υπάρχει κινητικότητα, ψίθυροι και παρασκήνιο — αλλά κανείς δεν κάνει το αποφασιστικό βήμα. Η κοινωνία φυλάγεται,

Τους τελευταίους μήνες, η καθημερινότητα στις δημόσιες υπηρεσίες της Ηλείας μοιάζει να έχει αλλάξει ταχύτητα. Οι ουρές στα ΚΕΠ, στις τεχνικές υπηρεσίες και στα δημοτικά