Τι συμβαίνει όταν οι ισχυρότεροι άνθρωποι του κόσμου παύουν να πιστεύουν ότι υπάρχει μέλλον για όλους;

Από τις καταδικασμένες γενιές της Λατινικής Αμερικής στα 65 δισ. βαρέλια του Donald Trump.

Η φυσική και ανθρωπιστική καταστροφή στα Ιμαλάια επαναφέρει τη συζήτηση για την κλιματική αλλαγή και τα ορυκτά καύσιμα.

Η Δύση καταναλώνει πλέον την Αποκάλυψη ως σοβαρό, τεκμηριωμένο scenario product Φόβου που φοράει γραβάτα και κρατάει φάκελο με διαβαθμισμένα έγγραφα.

Κάποτε ο Αύγουστος δεν μετριόταν μόνο με μπάνια, καύσωνες και μποτιλιάρισμα στις εθνικές οδούς

Γιατί, όταν η κοινωνία αφήνει κενό το πεδίο των προτύπων, δεν εξαφανίζει την ανάγκη για πρότυπα.

Απλώς παραδίδει αυτή την ανάγκη στους χειρότερους διαθέσιμους εμπόρους της.

Η επιστολή των 22, η απειλή της Σένγκεν και η ευρωπαϊκή επίθεση σε μια κυβέρνηση που αρνείται να ακολουθήσει τη συντηρητική γραμμή.

H Κίνα οικοδομεί ένα ανταγωνιστικό τεχνολογικό σύστημα στοχεύοντας στο δυτικό μονοπώλιο

Στις 21 Ιουλίου η OpenAI παραδέχθηκε ότι ένα αυτόνομο σύστημα agents προκάλεσε αυτό που η ίδια χαρακτήρισε «πρωτοφανές κυβερνοπεριστατικό».

Η Αμερική ήταν πάντα εξαιρετικά ικανή στο να μετατρέπει το άγχος σε εικόνα και το μυστήριο σε δημόσιο θέαμα.

Το μανιφέστο του Ινστιτούτου του, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής», δεν έρχεται να την ολοκληρώσει. Έρχεται να τη σηματοδοτήσει.

Στα εργοστάσια πούρων της Αβάνας, ήδη από τον 19ο αιώνα — γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1860 — υπήρχε μια φιγούρα που δύσκολα εντάσσεται στις κλασικές κατηγορίες εργασίας. Ο lector. Ο αναγνώστης.

Η πυγμαχία συχνά παρεξηγείται ως μια ωμή σύγκρουση δύναμης. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ένα από τα πιο ευφυή αγωνίσματα που έχουν επινοηθεί: ένα παιχνίδι χρόνου, αντοχής και ψυχολογίας.

Κάπου όμως πηγαίνει ανάποδα…
Υπήρξε μια εποχή που η δημοσιογραφία δεν κυνηγούσε τον θόρυβο και την εικόνα.

Τι αγοράζουμε όταν αγοράζουμε ένα έργο τέχνης Η πρόσφατη υπόθεση με τις τηλεοπτικές δημοπρασίες πλαστών έργων στην Ελλάδα δεν προκάλεσε σοκ επειδή είναι κάτι πρωτοφανές.

Η Άνοιξη δεν είναι πάντα φως.
Μερικές φορές είναι μνήμη, επιθυμία, μοναξιά — και μια υπόσχεση που δεν εκπληρώνεται ποτέ πλήρως.

Η Ποίηση χωράει μέσα της, μια ολόκληρη Άνοιξη και τίκτει την όμορφη κόρη

τού Χρόνου, φέρνοντας την Ανάσταση και Αναγέννηση.

Στις ΗΠΑ, ο πολιτισμός δεν είναι ποτέ ουδέτερος. Κι όταν δύο εμβληματικές φιγούρες όπως ο Robert De Niro και ο Donald Trump συγκρούονται δημόσια, δεν

Πολιτική ισχύς, αφηγήματα αθωότητας και η βιοπολιτική φαντασίωση των ελίτ Ανάλυση Πηγές: Πηγή: juancole.com/ New York Times, The Guardian, Vanity Fair. Ο Εχούντ Μπαράκ, πρώην πρωθυπουργός

Στην κουλτούρα της διαρκούς διαθεσιμότητας και του 24/7, όπου η αξία μετριέται σε δείκτες και ειδοποιήσεις, το να επιλέξεις τη μη-διαθεσιμότητα μπορεί να μοιάζει με ριψοκίνδυνη πράξη.

Η πιο αστεία, η πιο ύπουλη, η πιο επικίνδυνη ιδέα της εποχής μας είναι ότι υπάρχει “ουδέτερη τέχνη”. Η ουδετερότητα είναι προνόμιο. Είναι θρόνος.

Η εικόνα που μένει πίσω από τη λαμπερή τελετή λήξης δεν είναι μόνο αυτή των εντυπωσιακών αγωνισμάτων και της θεαματικής παραγωγής.

Ο επικεφαλής της Microsoft AI, Mustafa Suleyman, προειδοποίησε για βαθιές αλλαγές στην εργασία της διοικητικής & τεχνοκρατικής ελίτ — μια δήλωση που πυροδότησε αντιδράσεις.

Οι Απόκριες είναι ακριβώς αυτό: μια επιτρεπτή ρωγμή, ένα άνοιγμα στο υπόγειο του χαρακτήρα, μια στιγμή όπου ο άνθρωπος μπορεί να γίνει “άλλος”