Σύμφωνα με άρθρο της Κωνσταντίνα Γεωργάκη στο in.gr (δείτε το πλήρες κείμενο στο πρωτότυπο), η συζήτηση γύρω από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν είναι απλώς νομική. Είναι βαθιά πολιτική.

Κωνσταντίνα Γεωργάκη, Διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Η ανάλυση θέτει ένα σαφές πλαίσιο: όταν το εθνικό δίκαιο συγκρούεται με το ενωσιακό, η υπεροχή ανήκει στο δεύτερο. Αυτό δεν είναι ερμηνευτική επιλογή, αλλά θεμελιώδης αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και εκεί ακριβώς αρχίζει το πρόβλημα για την ελληνική πραγματικότητα.
Διότι η δημόσια συζήτηση δεν εξελίσσεται σε ουδέτερο έδαφος. Οι υπαινιγμοί περί «υπέρβασης αρμοδιοτήτων» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν αποτελούν απλώς θεσμική διαφωνία· λειτουργούν ως πολιτική αφήγηση. Μια αφήγηση που επιχειρεί να επαναφέρει την κυριαρχία του εθνικού πλαισίου εκεί όπου αυτό δεν μπορεί να σταθεί.
Όπως επισημαίνεται, η αρμοδιότητα για τον διορισμό και την ανανέωση της θητείας των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων ανήκει στο Κολλέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων. Η προσπάθεια να μεταφερθεί αυτό το πεδίο στο εθνικό επίπεδο δεν είναι απλώς νομικά αβάσιμη — είναι πολιτικά ενδεικτική. Δείχνει την ένταση ανάμεσα σε ένα κράτος που θέλει να διατηρήσει τον έλεγχο και σε έναν υπερεθνικό μηχανισμό που λειτουργεί με διαφορετικούς κανόνες.
Το ίδιο ισχύει και για το ζήτημα της αποχώρησης. Η ιδέα ότι ένα κράτος μπορεί να αποδεσμευτεί μονομερώς από έναν τέτοιο θεσμό με εθνική νομοθετική πρωτοβουλία αποδομείται πλήρως. Η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν είναι ευκαιριακή επιλογή· είναι θεσμική δέσμευση. Και η αποδέσμευση, εφόσον υπάρξει, δεν μπορεί παρά να είναι συλλογική — ή συνολική, με την έννοια της εξόδου από την ίδια την Ένωση.
Εδώ όμως βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: η σύγκρουση δεν αφορά μόνο το ποιος έχει δίκιο νομικά. Αφορά το πώς μεταφράζεται αυτή η σύγκρουση στο πολιτικό πεδίο. Η επίκληση του Συντάγματος απέναντι στο ενωσιακό δίκαιο δεν λειτουργεί μόνο ως επιχείρημα· λειτουργεί ως εργαλείο. Ως μέσο μετατόπισης της συζήτησης από την ουσία των ελέγχων προς το ζήτημα της αρμοδιότητας.
Και σε αυτό το σημείο, η ανάλυση αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Διότι δείχνει ότι η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονομερής. Αν υπάρχει αμφισβήτηση, αυτή πρέπει να κριθεί στο επίπεδο που ανήκει: στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οτιδήποτε άλλο δεν είναι απλώς θεσμική απόκλιση — είναι πολιτική επιλογή.
Σε τελική ανάλυση, το ζήτημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν είναι τεχνικό. Είναι δείκτης. Δείκτης για το πώς αντιλαμβάνεται ένα κράτος τη θέση του μέσα στην Ευρώπη. Και κυρίως, για το αν είναι διατεθειμένο να αποδεχτεί ότι ο έλεγχος δεν είναι πάντα εσωτερική υπόθεση.
* Η Κωνσταντίνα Γεωργάκη είναι Διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και Επίκουρη Καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Πηγή:
in.gr










