Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies για την αποθήκευση ή/και την πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευών. Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση είναι απολύτως απαραίτητη για τον νόμιμο σκοπό της δυνατότητας χρήσης συγκεκριμένης υπηρεσίας που ζητείται ρητά από τον συνδρομητή ή τον χρήστη ή με αποκλειστικό σκοπό τη μετάδοση επικοινωνίας μέσω δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση είναι απαραίτητη για τον νόμιμο σκοπό της αποθήκευσης προτιμήσεων που δεν ζητούνται από τον συνδρομητή ή τον χρήστη.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για στατιστικούς σκοπούς.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για ανώνυμους στατιστικούς σκοπούς. Χωρίς κλήτευση, η εθελοντική συμμόρφωση εκ μέρους του Παρόχου Υπηρεσιών Διαδικτύου ή πρόσθετες καταγραφές από τρίτο μέρος, οι πληροφορίες που αποθηκεύονται ή ανακτώνται για το σκοπό αυτό από μόνες τους δεν μπορούν συνήθως να χρησιμοποιηθούν για την αναγνώρισή σας.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση απαιτείται για τη δημιουργία προφίλ χρηστών, για την αποστολή διαφημίσεων ή για την καταγραφή του χρήστη σε έναν ιστότοπο ή σε διάφορους ιστότοπους για παρόμοιους σκοπούς εμπορικής προώθησης.
Δεν είχα σκοπό να σκεφτώ αυτό το θέμα σήμερα, αλλά κάπως με βρήκε.
Το κατάλαβα κρατώντας έναν καφέ και αναρωτήθηκα αν άξιζε.
Όχι αν μου άρεσε, αυτό ήταν δεδομένο. Αν άξιζε!
Αλήθεια, πότε η χαρά απέκτησε τιμή μονάδας, δεν το θυμάμαι!
Η χαρά σήμερα είναι προσεκτική. Δεν πετάγεται. Δεν ενθουσιάζεται χωρίς να ρωτήσει.
Κάνει πρώτα έναν γρήγορο υπολογισμό: υπάρχει περιθώριο; περισσεύει κάτι; θα το μετανιώσουμε;
Ακόμα και τα αυθόρμητα, έχουν πλάνο.
Δεν μιλάω για μεγάλες απολαύσεις. Μιλάω για ένα ποτήρι κρασί παραπάνω, για ένα ταξί αντί για λεωφορείο.
Πράγματα που παλιά συνέβαιναν, τώρα μοιάζουν με απόφαση.
Το παράξενο είναι ότι η χαρά δεν μικραίνει όταν κοστίζει. Μικραίνει όταν απολογείται!
Ίσως τελικά δεν είναι θέμα χρημάτων.
Ίσως είναι θέμα εποχής…