gif pano pano

Το Οικολογικό Παράδοξο της Τεχνητής Νοημοσύνης.

18/01/2026
Πώς ένα εργαλείο “διάσωσης του πλανήτη” απειλεί να γίνει η επόμενη μεγάλη του ενεργειακή κρίση
Του Νίκου Βέρρα
PERIVALLON ai ii.pNG (1000 x 1350 px) (1000 x 1400 px)
BANNER MOTIVO MPLE 970 250

Πώς ένα εργαλείο “διάσωσης του πλανήτη” απειλεί να γίνει η επόμενη μεγάλη του ενεργειακή κρίση

Για δεκαετίες, η τεχνολογία παρουσιάστηκε ως λύση για την περιβαλλοντική κατάρρευση: έξυπνα δίκτυα, ανανεώσιμες πηγές, ενεργειακή βελτιστοποίηση. Σήμερα, η Τεχνητή Νοημοσύνη διεκδικεί τη θέση της ως ο υπέρτατος μηχανισμός «κατανόησης» του πλανήτη: μοντέλα πρόγνωσης κλιματικής αλλαγής, διαχείριση υδάτινων πόρων, έλεγχος κατανάλωσης, έξυπνη γεωργία.

Και όμως — πίσω από τον ενθουσιασμό κρύβεται ένα μεγάλο παράδοξο.

Η ίδια η AI που υπόσχεται να λύσει την κλιματική κρίση, καταναλώνει ενέργεια σε ρυθμούς που θυμίζουν μικρά κράτη.

Ο πλανήτης ζητά λιγότερη ενέργεια.

Η AI ζητά περισσότερη.

Και εδώ ξεκινά η πραγματική συζήτηση.

Πρώτα, το θετικό αφήγημα.

Η AI ήδη χρησιμοποιείται:

για πρόβλεψη ακραίων καιρικών φαινομένων με ακρίβεια που προηγουμένως ήταν αδύνατη

* στη βελτιστοποίηση της κατανάλωσης ενέργειας σε πόλεις, κτίρια, δίκτυα

* στην έξυπνη γεωργία, όπου μειώνει το νερό, τα λιπάσματα, τις απώλειες

* στη διάσωση οικοσυστημάτων, εντοπίζοντας παράνομη υλοτομία ή υπεραλίευση

* στη χαρτογράφηση της ερημοποίησης, διάβρωσης, θερμικών νησίδων

Με άλλα λόγια, η AI μοιάζει έτοιμη να γίνει ο «Νους» που δεν είχαμε ποτέ για να διαβάσουμε τον πλανήτη.

Όμως…

*Το ενεργειακό χρέος της AI: ο ελέφαντας στο δωμάτιο

Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, τα συστήματα πρόβλεψης και οι servers που τα τροφοδοτούν καταπίνουν ενέργεια και νερό σε κλίμακα που μοιάζει δυσανάλογη με τις περιβαλλοντικές τους υποσχέσεις.

Μόνο η εκπαίδευση ενός μεγάλου μοντέλου:

* καταναλώνει **εκατομμύρια kWh

* απαιτεί χιλιάδες GPU υψηλής κατανάλωσης

* χρειάζεται τεράστιες ποσότητες νερού για ψύξη

* αφήνει ανθρακικό αποτύπωμα που συγκρίνεται με ολόκληρες πόλεις

Με τα νέα μοντέλα να γίνονται μεγαλύτερα, πιο γρήγορα και πιο απαιτητικά, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ένα ερώτημα που γίνεται όλο και πιο επίμονο:

Μπορεί μια τεχνολογία να σώσει τον πλανήτη εάν για να λειτουργήσει καταναλώνει πόρους που δεν έχουμε;

*Η πράσινη υπόσχεση πίσω από τη «μαύρη πραγματικότητα».

Οι εταιρείες τεχνολογίας μιλούν για «πράσινα data centers».

Αλλά τις περισσότερες φορές αυτό σημαίνει απλώς:

* μεταφορά εγκαταστάσεων κοντά σε υδροηλεκτρικές πηγές

* αγορές “πράσινων πιστοποιητικών”

* ή βελτιστοποίηση ψύξης

Το πρόβλημα παραμένει:

η κατανάλωση αυξάνεται γρηγορότερα από τη βελτίωση της απόδοσης.

Η πράσινη ρητορική της AI αντί να μειώνει,

ενδέχεται να μεγαλώνει την ενεργειακή ψαλίδα.

*Το περιβαλλοντικό παράδοξο ως πολιτική και ηθική πρόκληση.

Η συζήτηση δεν είναι απλώς τεχνική — είναι βαθιά πολιτική.

-Ποιός θα αποφασίζει ποια μοντέλα επιτρέπεται να εκπαιδεύονται;

-Ποιές χρήσεις AI αξίζουν την ενέργεια που καταναλώνουν;

-Ποιο είναι το “δικαίωμα πρόσβασης” σε μια τεχνολογία που καταναλώνει τόσο;

Και τελικά:

η ενεργειακή δαπάνη για ψυχαγωγία (π.χ. AI video generation) έχει το ίδιο βάρος με μια εφαρμογή περιβαλλοντικής έρευνας;

Για πρώτη φορά μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση,

το πρόβλημα δεν είναι η τεχνολογία «ως τέτοια»,

αλλά η κλίμακα στην οποία απαιτούμε να λειτουργεί.

*Το μέλλον: πράσινη AI ή πράσινο άλλοθι;

Η συζήτηση για την πράσινη AI κινείται ανάμεσα σε δύο δρόμους:

*Ρεαλιστική πράσινη AI

* πιο αποδοτικά μοντέλα

* μικρότερη υπολογιστική απαίτηση

* θερμική ανακύκλωση των data centers

* ανάπτυξη “modular” AI αντί για γιγαντιαία μοντέλα

* υποχρεωτική δημοσίευση ενεργειακού αποτυπώματος

**Πράσινο άλλοθι (greenwashing)

* γενικόλογες αναφορές σε «βιώσιμη τεχνολογία»

* εταιρικά commitments χωρίς λογοδοσία

* data centers σε χώρες με φτηνό ρεύμα αλλά βαρύ ενεργειακό μίγμα

* εξαγωγή του προβλήματος εκτός των ανεπτυγμένων χωρών

Η επιλογή ανάμεσα στα δύο δεν είναι τεχνολογική.

Είναι πολιτική.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι ούτε σωτήρας, ούτε δαίμονας.

Είναι επιταχυντής:

μεγεθύνει αυτό που ήδη υπάρχει.

Αν ο κόσμος κινηθεί προς συλλογική, βιώσιμη λύση,

η AI θα την ενισχύσει.

Αν ο κόσμος κινηθεί προς υπερκατανάλωση,

η AI θα την επιταχύνει.

Το τελικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι τεχνικό:

Μπορεί μια τεχνητή νοημοσύνη να γίνει πράσινη,

 όταν η ανθρώπινη νοημοσύνη δεν είναι;

Το μέλλον του πλανήτη ίσως να κρίνεται όχι από το τι μπορεί να κάνει η AI,

αλλά από το σε τι σκοπεύουμε να τη χρησιμοποιήσουμε.

Πρόσφατα στην ίδια κατηγορία

Της Ρόζας Τσαγκαρουσιάνου Ιστορικός Αρχαιολόγοςς 2

ad3 final

TOPOS 970 250

ad3 final

Events Ι Feb 2026(2200 x 2600 px)

Events ΙΙ Feb 2026(2200 x 2600 px)

Events Feb ΙΙΙ 2026(2200 x 2600 px)