* Στο Σαρμ ελ-Σέιχ διεξήχθη αυτές τις μέρες η διεθνής σύνοδος κορυφής για την ειρήνευση της Γάζας, συνδιοργανωμένη από τον Αιγύπτιο πρόεδρο ΑμπντέλΦατάχαλ-Σίσι και τον Donald Trump, με παρουσία περισσοτέρων από 20 ηγετών κρατών και διεθνών οργανισμών. ([AnadoluAjansı][1])
** Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε η μετατροπή των πρώτων συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός σε ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο. ([شفقنيوز][2])
🚀 Πρώτες εκτιμήσεις / στρατηγικές εκκινήσεις
Πολιτική μετάβαση πρώτα — ασφάλεια μετά.Η σύνοδος επιδίωξε να μετακινήσει το ζήτημα από τη στρατιωτική σύγκρουση προς το πολιτικό πεδίο — δηλαδή νομοθετικά σώματα, μεταβατικές αρχές, διεθνείς επιτροπές. Αν δεν “κολλήσει” σε αυτή τη μετάβαση, η ειρήνη ενδέχεται να έχει συνέχεια. Στο προσκήνιο είναι ανταλλαγή ομήρων, η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, και η διακυβέρνηση — δηλαδή ποιος θα έχει τον έλεγχο των παλαιστινιακών υποθέσεων στο διάστημα μετά τη σύγκρουση.
Ο Νετανιάχου, παρά την πρόσκληση, δεν παρέστη στη σύνοδο, επικαλούμενος ως λόγο την αργία λόγω της εβραϊκής εορτής Σιμχάτ Τορά.
Σύμφωνα με τα αιγυπτιακά και αμερικανικά (και διεθνή) μέσα, η ατμόσφαιρα ήταν πολύ υψηλών προσδοκιών αλλά και πολλών κινδύνων — δηλαδή, πρόκειται για μια άσκηση ισορροπιών: ορατές είναι οι δηλώσεις μεγάλων λόγων, λιγότερο σαφείς οι δεσμεύσεις εκτέλεσης.
🧭 Απόψεις & δοκιμές στην ανάλυση
1. «Στενό άνοιγμα ή οργανωμένη παύση»;
ΗShafaq — σε ανάλυσή της — υποστηρίζει ότι η σύνοδος στο Σαρμ ελ-Σέιχ μπορεί να είναι είτε το πρώτο βήμα μετάβασης στο πολιτικό στάδιο είτε μια “στημένη παύση” χωρίς βάθος, με σκοπό την αναπνοή της κατάστασης. Το μεγάλο ερώτημα: μπορούν οι δεσμεύσεις να μετατραπούν σε θεσμικές και εγγυημένες διαδικασίες;
2. Ρόλος της Αιγύπτου και της ΗΠΑ — συναρτήσεις ισχύος και σημείο σύγκλισης: η Αίγυπτος, με τον Σίσι, διαχειρίζεται τη διπλωματική σκηνή στην περιοχή, ενώ η επάνοδος των ΗΠΑ (μέσω του Trump) δείχνει ότι η Ουάσιγκτον θέλει να επανέλθει ενεργά στις μεσανατολικές διαπραγματεύσεις.
3. Οι αμφιβολίες — τι δεν λέγεται ακόμα με σαφήνεια.
* Πόσο δεσμευτικό θα είναι το κείμενο εφαρμογής της συμφωνίας; Τα λόγια είναι πολλά, αλλά η επιβολή (enforceability) παραμένει ασαφής.
* Πώς θα διασφαλιστεί η σταθερότητα — αποτροπή επανέναρξης των εχθροπραξιών στις παρυφές της Λωρίδας της Γάζας ή σε γειτονικά μέτωπα;
* Τι μερίδιο θα έχει η Χαμάς στο «σχέδιο μετά» — αν και δεν συμμετέχει άμεσα στη σύνοδο, η τύχη της καθορίζει πολλά.
* Ποιες εγγυήσεις προσφέρουν οι περιφερειακές δυνάμεις — Τουρκία, Κατάρ, Ιράν; — και πώς αυτές θα εισαχθούν στην εξίσωση της “σταθερής ειρήνης”;
2. Διασφαλίσεις και παρακολούθηση
Ένα κρίσιμο στοιχείο για την επιτυχία: να υπάρξει διεθνής μηχανισμός παρακολούθησης της εφαρμογής της συμφωνίας — ειδικοί παρατηρητές, διεθνείς οργανισμοί, ενδεχομένως ειρηνευτικές δυνάμεις.
3. Ρόλοι μελών ως κατεύθυνση
Χώρες όπως η Τουρκία και το Κατάρ έχουν ενεργό ρόλο ως διαμεσολαβητές με επιρροή στη Χαμάς. Η στάση τους μπορεί να καταστήσει ή να ανατρέψει κρίσιμες αποφάσεις.
4. Επικοινωνιακός έλεγχος
Η συμφωνία — ειδικά στα πρώτα στάδια — θα πρέπει να “πωληθεί” στις τοπικές κοινωνίες της Γάζας και του Ισραήλ ώστε να έχει πολιτική νομιμοποίηση. Ο έλεγχος της αφήγησης θα είναι κρίσιμος.
* Το ρεπορτάζ δείχνει επόμενη φάση διαπραγματεύσεων για ομήρους, ανθρωπιστικά, ρόλο διεθνούς δύναμης/παρατηρητών και «τεχνική» κυβέρνηση στη Γάζα.
Το SharmProtocol ένα κείμενο που φιλοδοξεί να κλείσει τον κύκλο του πολέμου στη Γάζα και να ανοίξει εκείνον της επιτήρησης και της ανοικοδόμησης.
🕊 Το κείμενο και οι δηλώσεις
«Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για ειρήνη»: *ΑμπντέλΦατάχαλ-Σίσι, Πρόεδρος της Αιγύπτου*
Με αυτή τη φράση ξεκίνησε η σύνοδος, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ υποσχέθηκε 25 δισ. δολάρια για ανοικοδόμηση — με αντάλλαγμα πολιτική σταθερότητα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, δια του Αντόνιο Κόστα, δήλωσε έτοιμη να συνεισφέρει στην επιτήρηση και τη διακυβέρνηση της συμφωνίας.
Το τελικό ανακοινωθέν προβλέπει:
* Άμεση λήξη εχθροπραξιών
** Εποπτεία ΟΗΕ στην ανταλλαγή ομήρων
*** Δημιουργία Μεταβατικής Αρχής Διακυβέρνησης (TAP) στη Γάζα
**** Ταμείο Ανασυγκρότησης Σινά–Γάζας, με έδρα το Κάιρο
🏛 Η σκιά των απόντων
Το Ισραήλ παρέμεινε σιωπηλό, επικαλούμενο τη θρησκευτική αργία,ενώ το Ιράν παρακολουθούσε … από απόσταση.
Η απουσία τους άφησε τον χώρο ανοιχτό σε μια νέα τριάδα: Αίγυπτος–Κατάρ–Τουρκίαπου προβάλλει ως νέος πυλώνας ισλαμικής διαμεσολάβησης.
Αναλυτές βλέπουν τη σύνοδο ως *σκηνοθετημένη ανάπαυλα*:μια “παύση για αναπνοή¨, όχι οριστική λύση.
🔍 Σύμφωνα με το FinalCommuniqué της 13ης Οκτωβρίου:
⚖ Κρίσιμες ζώνες ενεργειών
* Άμεση λήξη των εχθροπραξιών και πλήρης πρόσβαση ανθρωπιστικής βοήθειας.
** Δημιουργία μηχανισμού ανταλλαγής ομήρων και κρατουμένων υπό εποπτεία ΟΗΕ.
* **Διακυβέρνηση Γάζας: Σχέδιο “Temporary Authority of Palestine (TAP)” — δομή τεχνοκρατών με παρακολούθηση ΗΠΑ/ΕΕ/Αραβικού Συνδέσμου.
* ***Ανοικοδόμηση:Διαχείριση μέσω Ταμείου Ανασυγκρότησης Σινά–Γάζας (έδρα Κάιρο).
* ****Ασφάλεια:Εγκατάσταση παρατηρητών στις πύλες Ράφα και Ερέζ.
* *****Επικοινωνιακό πεδίο: Το “SharmProtocol” πρέπει να κερδίσει την εσωτερική νομιμοποίηση στις δυο κοινωνίες· το Ισραήλ το προβάλλει ως «στροφή στην ασφάλεια», οι Παλαιστίνιοι ως «αναγκαία αναπνοή» — εύθραυστη συναίνεση.
Τα μόνα σίγουρα:
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί επιστροφή στη Μέση Ανατολή·
η Αίγυπτος ανακτά ρόλο κεντρικού μεσολαβητή·
η Τουρκία και το Κατάρ κερδίζουν πολιτικό βάρος.
Απέναντί τους, ένα Ιράν έτοιμο να δοκιμάσει τα όρια της νέας ισορροπίας.
🧭 Σημείωμα Noèma
Η ρητορική της συνόδου μιλά για “επαναφορά της ζωής”, όμως η πραγματική δοκιμασία θα είναι η εφαρμογή — και το αν η “ειρήνη” θα επιβιώσει πέρα από τις δηλώσεις.
Η επόμενη μέρα του *SharmProtocol* θα κριθεί από πολλά «αν»: αν το Ταμείο Ανασυγκρότησης λειτουργήσει, αν η TAP αποκτήσει κύρος, αν οι εγγυήσεις των μεγάλων παικτών γίνουν πράξη. Υπάρχουν οι προοπτικές αλλά και πολλές αβεβαιότητες:
1. Ανθεκτικότητα της συμφωνίας: Χωρίς επαλήθευση από εξωτερικούς μηχανισμούς, το SharmProtocol κινδυνεύει να μείνει τελετή.
2. Διεθνής οικονομική στήριξη: Οι δεσμεύσεις 25 δισ. $ πρέπει να μετατραπούν σε πραγματικές εκταμιεύσεις με όρους διαφάνειας.
3. Αναζωπύρωση στα σύνορα: Κάθε επεισόδιο στη Δυτ. Όχθη ή στο Νότιο Λίβανο μπορεί να ανατρέψει το σύνολο της εκεχειρίας.
4. Ρόλος των ΜΜΕ και ψηφιακής παραπληροφόρησης: Η διεθνής εικόνα της “ειρήνης” θα δοκιμαστεί στη σφαίρα της επικοινωνίας όσο και στο πεδίο.
Το Sharmel-Sheikh 2025 δεν είναι η ειρήνη· είναι η *εικόνα της ειρήνης.
Μια τελετή συμβόλων, που ίσως ανοίγει ένα μικρό παράθυρο πριν ξαναπέσει η σκόνη.
Αναλυτές βλέπουν τη σύνοδο ως *σκηνοθετημένη ανάπαυλα*:μια “παύση για αναπνοή”, όχι οριστική λύση.
Η Ιστορία δεν αλλάζει σε μία ημέρα — αλλά κάθε ημέρα σαν αυτήμας θυμίζει ότι η διπλωματία παραμένει το πιο εύθραυστο και αναγκαίο εργαλείο του ανθρώπου.
Το Sharmel-Sheikh λειτουργεί ως προβολή δύναμης και ελέγχου αφήγησης.
Η ειρήνη παραμένει στη σφαίρα της επικοινωνίας· το αν θα μεταφραστεί σε καθημερινότητα εξαρτάται από τους μηχανισμούς επιτήρησης και την αντοχή της κοινής γνώμης στις δυο όχθες.Η ιστορία δεν γράφεται μόνο στο Sharm αλλά και στις σιωπές της Γάζας, στους διαδρόμους της Ράφα και στα τηλέφωνα της Ντόχα.
