Της Νίκης Μαντά
Το νέο έτος πάντα φτάνει σαν επισκέπτης που ξέρει περισσότερα απ’ όσα λέει. Δεν χτυπά δυνατά την πόρτα, μπαίνει σχεδόν αθόρυβα, με μια μυρωδιά από καφέ που κρύωσε στο γραφείο, με ειδοποιήσεις στο κινητό που υπόσχονται βελτιωμένες εκδοχές του εαυτού μας, με λίστες αποφάσεων που μοιάζουν περισσότερο με ευγενικές διαπραγματεύσεις παρά με όρκους. Η Πρωτοχρονιά δεν είναι τόσο μια αρχή όσο μια μικρή παύση, ένα διάστημα ανάμεσα στο «θα έπρεπε» και στο «ας δούμε».
Το ημερολόγιο αλλάζει, αλλά οι συνήθειες αντιστέκονται. Στις πόλεις, τα δέντρα με τα λαμπάκια παραμένουν για λίγο ακόμη, σαν να μην έχουν αποφασίσει αν το θαύμα τελείωσε ή απλώς κουράστηκε. Οι άνθρωποι μιλούν για χρόνο με την ίδια βεβαιότητα που μιλούν για τον καιρό: όλοι συμφωνούν ότι αλλάζει, κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς να ντυθεί για να τον αντιμετωπίσει. Η νέα χρονιά μας ζητά να είμαστε αισιόδοξοι χωρίς να είμαστε αφελείς, προσεκτικοί χωρίς να γίνουμε κυνικοί, μια λεπτή ισορροπία που θυμίζει περπάτημα σε πάγο που τρίζει, θα έλεγα.
‘’Το νέο έτος δεν ζητά χειροκρότημα, ζητά προσοχή και αγάπη
Στο βάθος, οι μεγάλες αφηγήσεις συνεχίζουν να δοκιμάζονται. Η τεχνολογία υπόσχεται ταχύτητα και καθαρότητα, αλλά συχνά μας παραδίδει περισσότερες επιλογές απ’ όσες μπορούμε να αντέξουμε. Η εργασία μετακινείται, οι ρόλοι ανακατανέμονται, και η έννοια της «παρουσίας» γίνεται ολοένα και πιο αφηρημένη.
Την ίδια στιγμή, η καθημερινότητα επιμένει ψώνια, μετακινήσεις, μια συνομιλία στο ασανσέρ που δεν οδηγεί πουθενά, μια βιαστική καλημέρα με τον απέναντι και ένα αμυδρό χαμόγελο να διαγράφεται σιωπηλά…
Ίσως η πιο ριζοσπαστική απόφαση για τη νέα χρονιά να είναι η μετριοπάθεια. Να μην απαιτήσουμε από τον Ιανουάριο να μας σώσει, ούτε από τον Δεκέμβριο να μας δικαιώσει.
Να επιτρέψουμε στις μέρες να είναι άνισες, στις ειδήσεις να είναι αντιφατικές, και στους εαυτούς μας να μαθαίνουν αργά.
Το νέο έτος δεν ζητά χειροκρότημα, ζητά προσοχή και αγάπη…γιατί στην ουσία τα πράγματα δεν αλλάζουν, εμείς αλλάζουμε τον τρόπο που τα βλέπουμε και αν τα βλέπουμε με αγάπη, τότε ο κόσμος ομορφαίνει …..
Καλή Χρονιά! Τη χρειαζόμαστε…
Από τη Νίκη Μαντά
