Όπως διαρρέουν κυβερνητικοί κύκλοι η ταυτόχρονη παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα και του Νίκου Δένδια στις Βρυξέλλες δεν είναι τυχαίο στιγμιότυπο, αλλά μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που επιδιώκει να ισορροπήσει δύο διαφορετικά επίπεδα πολιτικής: τη διμερή προσέγγιση με την Τουρκία και τη θεσμική συμμετοχή της Ελλάδας στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην Άγκυρα, ο Πρωθυπουργός συναντά την τουρκική ηγεσία σε μια φάση όπου Αθήνα και Άγκυρα προσπαθούν να εδραιώσουν ένα πλαίσιο «παγωμένης ομαλότητας». Δεν υπάρχουν προσδοκίες για ουσιαστική ανατροπή στο πεδίο των θεμάτων υψηλής πολιτικής — Αιγαίο, υφαλοκρηπίδα, εξοπλισμοί — όμως ο βασικός στόχος είναι να διατηρηθεί ένα σταθερό κανάλι επικοινωνίας και μια κοινή πολιτική εικόνα αποκλιμάκωσης προς τη διεθνή κοινότητα. Το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει να προβάλει έναν ήρεμο, «τεχνοκρατικό» τόνο, αποφεύγοντας την παραδοσιακή φόρτιση που συχνά συνοδεύει τις επισκέψεις υψηλού επιπέδου στην Τουρκία.
Την ίδια στιγμή, ο Υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας βρίσκεται στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Υπουργών Άμυνας της ΕΕ. Η σύνοδος είναι κρίσιμη, δεδομένης της συζήτησης για την αναβάθμιση της αμυντικής συνεργασίας των κρατών-μελών, τη χρηματοδότηση κοινών εξοπλιστικών προγραμμάτων και την προετοιμασία της επόμενης φάσης της Kοινής Πολιτικής Άμυνας. Η παρουσία του Δένδια εκεί θεωρείται απαραίτητη, καθώς η Ελλάδα θέλει να είναι παρούσα στο τραπέζι διαμόρφωσης των νέων ευρωπαϊκών εργαλείων ασφάλειας — κάτι που συνδέεται άμεσα και με την τουρκική κινητικότητα στην περιοχή.
Η «διπλή εικόνα» Αθήνας–Άγκυρας/Βρυξελλών δεν αποτελεί ένδειξη δυσαρμονίας, αλλά αντίθετα έναν τρόπο να προβληθεί ότι η Ελλάδα παίζει ταυτόχρονα σε δύο γήπεδα: στη διαχείριση των άμεσων σχέσεων με την Τουρκία και στη στήριξη της ευρωπαϊκής στρατηγικής ασφάλειας. Έτσι, η επιλογή να μην είναι ο Υπ. Άμυνας παρών στην Άγκυρα δεν κρύβει πολιτικό μήνυμα – όπως θέλει να το παρουσιάσει η κυβέρνηση -, αλλά αντικατοπτρίζει την προτεραιότητα να μη δοθεί «αμυντικός τόνος» στην επίσκεψη Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση επιδιώκει μια πιο «ήπια» εικόνα για την ειδική αυτή συγκυρία, επιλέγοντας την πολιτική διαχείριση αντί της στρατιωτικής σημειολογίας.
Για την Αθήνα, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η σημερινή ημέρα λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η εξωτερική πολιτική δεν είναι ενιαίο στιγμιότυπο αλλά σύνθεση. Και ακριβώς αυτό επιχειρεί να παρουσιάσει: μια χώρα που συνομιλεί με όλους, κρατά τις γέφυρες ανοιχτές και ταυτόχρονα σταθμίζει προσεκτικά το μήνυμα που εκπέμπει κάθε της κίνηση.
